Kiedy wjeżdżam rowerem na szczyt wzgórza w piękny, słoneczny dzień, perspektywa jest daleka, oczy sięgają po horyzont. Widzę wiele detali i mam przed sobą pełny obraz rzeczywistości. Czuję spokój. Kiedy jednak pogoda się zmienia, pojawia się mgła, okazuje się, że nic nie widzę i moje rozumienie rzeczywistości jest mocno ograniczone.
Funkcjonując w chmurze, na spotkaniach online, w środowisku międzynarodowym mam przed sobą poligon doświadczalny związany z obserwacjami na temat różnic kulturowych, osobowości i podejścia osób, wynikających z ich przeszłych doświadczeń.
Moją główną refleksją jest, że w znacznej większości przypadków trzeba dążyć do kompromisu. Czasami warto poczekać dzień i wrócić do rozmowy z nową, świeżą energią. Wczoraj twój rozmówca mógł mieć gorszy dzień i nie był/była gotowa do dzielenia się swoimi kreatywnymi pomysłami. Warto zapytać siebie, jak to jest, że ktoś kto był pełen energii i entuzjazmu nagle robi się cichy czy, co jeszcze gorsze, jest agresywny.
Skrzynka narzędziowa lidera musi być w wyposażona w kompetencje:
- psychologa,
- obserwatora,
- przyjaciela.
Trudno jednoznacznie stwierdzić, jak te kompetencje powinny rozłożyć się procentowo. To zależy od sytuacji i tu już twoja rola, aby wybrać tą, która zadziała.
Budowanie sukcesu projektu, zespołu czy firmy, to w dużej mierze zarządzanie emocjami. Emocjami współpracowników, ale również własnymi. Nic co ludzkie nie jest nam obce. Udziela nam się zarówno entuzjazm innych, ale także ich zrezygnowanie czy agresja. Odczuwamy siebie nawzajem także online – choć jest to trudniejsze niż na żywo. Trudniej odczytuje się język ciała.
Czasami warto odpuścić. Dać osobie przestrzeń na oddech. Zapytać, kiedy będzie właściwy moment do dalszej dyskusji. Nie chodzi o to, aby zrezygnować. Chodzi o to, abyśmy mieli przekonanie, że wszystkie osoby, na których opinii nam zależy, wniosły swój wkład, zaangażowały się.
Pełną perspektywę możemy zbudować słuchając innych z uwagą. To pomaga rozgonić mgłę i znowu wznieść oczy za horyzont.